Maarten Scheer, ook al zo’n #Held. Een man met een missie, waar het voor een ander stopt gaat het voor Maarten nu pas echt beginnen. Dit is zijn verhaal…
Allemaal leuk en aardig hoor dat hardlopen maar als je net begint is ‘t eigenlijk geen reet aan. Je begint met lopen en komt buiten adem na 1.3 kilometer (ja, das maar 1.300 meter) thuis. Is ‘t dan zo erg gesteld met m’n conditie? “Ja!”.
Over goede schoenen, een broek en een trui
Dan toch maar doorzetten want ‘t is zo makkelijk…in principe. Het enige wat je nodig hebt zijn goede schoenen en in februari een lange broek en een trui, en met mijn kapsel ook nog een muts. Om mezelf dan toch maar meteen een doel te stellen schreef ik me rond deze tijd ook direct in voor de 10 kilometer die tijdens de marathon van Rotterdam wordt gelopen. Zo heb ik ‘t gegeven dat ik binnen 2 maanden van 1.3 kilometer naar 10 kilometer. Oh, op eigen verzoek wilde ik die 10 kilometer dan ook nog even binnen ‘t uur lopen.
Meest gestelde vraag in die tijd was: “Heb je een trainingsschema?”. Antwoord was “nee” maar ik wist dat als ik elke week 2x ging lopen en dan in ‘t midden van de week een kilometer meer zou rennen dan de week ervoor en in ‘t weekend moest ik dan 1,5 tot 2 kilometer minder dan dat ik op woensdag deed. Klinkt ingewikkeld maar voor mij heel logisch.
#Heldenrun
En dan is ‘t dus 11 april, heb je je aan je eigen trainingsschema gehouden en kom je in korte broek aan bij de start. Achteraan in ‘t start vak. Ik kan dat overigens iedereen aanraden want je haalt de hele route alleen maar mensen in waardoor je denkt dat ‘t dus heel erg goed gaat. Als je dan ook nog eens finisht in 57:34 kun je tevreden naar huis.
“En nu?” Doel is bereikt en stoppen op ‘t hoogtepunt is altijd een optie. Maar na het posten van m’n hardlopen op runkeeper, twitter en facebook (zo trots was ik namelijk), kreeg ik via twitter een vraag van @LokalHeroz, of het niet leuk is om met een groepje te hardlopen of iets dergelijks. Hij noemt ‘t #heldenrun en wil afspreken aan de voet van de Erasmusbrug.
Wat kan daar nou vreemd aan zijn? Afspreken met een stel vreemden om dan toch te gaan hardlopen? De eerste keer vond ik ‘t ook heel vreemd maar ik merk dat ‘t nu al sinds april een enorme stok achter de deur is voor mij om op maandag alles zo te plannen dat ik 20.00 uur gewoon aan de voet van de Erasmusbrug sta om dan toch te gaan hardlopen.
Een vlaag van verstandsverbijstering
Als ze me na een paar maanden zelfs zo ver krijgen dat ik ga starten aan een halve marathon (ik denk een vlaag van verstandsverbijstering) op 12 september weet ik dat ‘t serieus is en vind ik hardlopen ook écht leuk.
Nu dus nog even trainen en dan 21km rennen dwars door Rotterdam. Komt allen want ik denk dat ik een beetje mental support erg goed kan gebruiken…zeker na 15 kilometer…