Bij LokalHeroz hebben wij het vaak over #Helden. Voor mij is een #Held iemand die zijn passie volgt en schitterd zonder te overschaduwen. Mijn neef Daniel is zo iemand, vandaag stel ik hem aan jullie voor:
Na een jaar bij het tweede elftal is het Daniel van Delft al gelukt zich bij de A-selectie van ASWH aan te sluiten. Dit is opmerkelijk omdat in het verleden vrijwel geen speler er in geslaagd is om zich vanuit het tweede elftal in de hoofdmacht te spelen. Of hij basisspeler gaat worden moet uiteraard worden afgewacht.
De nu negentienjarige Daniel is zijn voetbalcarrière als vijfjarige begonnen bij CKC in Capelle aan den IJssel, waar hij nog steeds woonachtig is. Op zevenjarige leeftijd verhuisde hij naar Sparta Rotterdam, maar die overstap duurde maar één seizoen. Excelsior Rotterdam werd zijn volgende club en daar is hij gebleven tot zijn achttiende. Toen kwam ASWH in beeld en daar beleefde hij in zijn eerste jaar grote momenten, die uiteindelijk leidden tot het Nederlands kampioenschap met het tweede elftal. In zijn jeugd speelde Daniel nagenoeg op alle posities. Nu staat hij te boek als verdedigende middenvelder of rechter- of linkervleugelverdediger.
Hoogtepunt in zijn voetballoopbaan is tot op heden het kampioenschap in de eerste divisie met het B1-elftal en een landelijke bekerfinale met Excelsior en natuurlijk het landskampioenschap met het tweede elftal van ASWH. Dieptepunten zijn tot nu toe aan Daniel voorbijgegaan.
In het dagelijkse leven studeert Daniel aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Hij zit in z’n tweede jaar bedrijfskunde. Toekomstplannen zijn nog vaag, eerst de studie goed afronden, dat is zijn prioriteit nummer één.
Daniel hoopt dat door het eerste elftal een plaats in de Topklasse kan worden afgedwongen. Hij verwacht in ieder geval dat wordt meegestreden om de bovenste plaatsen. Een basisplaats afdwingen is zijn streven, in ieder geval zoveel mogelijk minuten maken.
Nog een persoonlijke noot van Daniel: “Mensen die niet direct en eerlijk zijn, mooie verhalen ophangen maar het met de waarheid niet zo nauw nemen, heb ik weinig mee.”
Geschreven door Gerrit Scheurwater